Woorden.

 

Met woorden schrijf je een verhaal.

Dat is wel duidelijk. Ik heb er al een aantal geschreven. In de vorm van Muisjesverhalen en over mijn verleden en over nu wat ik zie en voel.

Maar nu, lijken de woorden weg te blijven. Ik zoek de woorden in mijn schrift, in de mappen en hier op de laptop.

 

Goede woorden die ik in een verhaal kan gebruiken, die zie ik niet.

De verhalen verschuilen zich ook achter in mijn hoofd.

Vaak heb ik wel een herinnering, die ik op kan schrijven in een verhaal.

Maar vandaag blijft t stil, leeg.

 

Niet eenzaam ofzo, eerder een gevoel van ik moet eerst andere dingen doen.

Het klopt ergens ook wel. Mijn balkon is klaar. Ik heb een nieuw hek gekregen en ik kan mijn balkon weer gaan vullen. Ik  moet ook iets verzinnen om te zorgen dat poes niet naar de buurvrouw glipt.

Dat is even een dingetje. Ik heb kunstklimop besteld en die moet ik dan ook op de een of andere manier zien vast te krijgen. Op het tussenglas zit het aansluitpunt, waar het glas aan vast zit, vrij hoog. Dus moet ik een constructie verzinnen om zo hoog vast te binden, of ik moet gaatjes maken in de muur, met ogen erin en daar dan het spul aan vast maken.

 

Misschien dat daarom er geen verhaaltje in mijn hoofd komt. Het is te druk in mijn hoofd met het balkon. En met wandelen en oefeningen doen voor mijn spieren.

Ook ben ik aan het uitzoeken welke wachtwoorden ik nog nodig heb en in een nieuw schriftje moet schrijven.

Mijn hoofd is dus eigenlijk niet echt leeg, maar er zitten andere dingen in dan een echt verhaal.

De verhalen komen wel weer, als ik weer tijd heb om te mijmeren en stilletjes na te denken.

Dan vind ik die woorden vanzelf wel weer.