Kilo.

 

Vorig jaar was ik bij de specialist om even naar mijn knie te laten kijken. Hij deed zeer met lopen. Ik wilde wat kilo’s kwijt raken, maar kon niet veel, doordat ik niet kon lopen. Dat was sh’t.  Eigenlijk dacht ik er niet aan om dan mijn voeding verder aan te passen. Wel aan de mogelijkheid om te proberen uit te vinden waarom die knie zo zeer deed en wat ik er verder mee kon om toch weer te kunnen lopen, want als ik meer loop, verlies ik ook wat kilo’s.

Goed, ik naar die specialist. Weet je wat ie zegt? “je moet afvallen.”  En ik dacht, ja duh, dat weet ik ook wel. En ik kwam niet verder bij hem. Hij had het over artrose. En dat wist ik, dat zit er al heel lang. Dat komt niet door ouderdom, dat weet ik wel.

Ik besluit te kijken of ik een goede app kan vinden om wat kilo’s kwijt te raken. Ik begin met niet meer snoepen. En pas eten als ik echt honger heb. Dus niet meer uit gewoonte om te eten.

Later heb ik een app gevonden en heb hiermee een klein beetje mijn eetpatroon aangepast. Daar kan ik wel mee. Ik at al gezond, moest alleen het aantal calorieën die ik at, wat verminderen. Simpel toch?

Tot nu toe ben ik iets meer dan tien kilo kwijt. En nu ik de app heb, lukt het me eindelijk om nog wat kilo’s meer kwijt te raken.

Er is alleen een heel klein probleem.

Ik zat net de broeken te vouwen die uit de was komen en toen dacht ik, nu gaat hij iets te groot worden, zal ik hem in de kast leggen, of zal ik hem weg gooien?

Ik vind dat eigenlijk een beetje een luxe-probleem.

Dus komende dagen ga ik dubben welke kleding ik nog aan kan en welke echt uit de collectie moeten, omdat die kledingstukken als vodden om mijn lijf fladderen.